Training voor begeleiders
van mensen met een handicap

Peter Danku van Leprazending over zijn bezoek aan Ethiopië voor We are Able!

,,Ze had geen benen meer. Geamputeerd. De arts legde aan haar bed uit hoe lepra zoveel schade had kunnen aanrichten. Ik keek naar het meisje – haar intens verdrietige blik liet me de rest van de dag niet meer los’’, zegt Peter Danku van Leprazending. Hij reisde voor We are Able! naar Ethiopië en bezocht het Alert ziekenhuis in Addis-Abeba.

Op de foto: het meisje dat Peter Danku (rechts) trof in het Alert ziekenhuis. Links van haar zit Beletshachew Tadesse, directeur Leprazending Ethiopië.

Vooraf aan zijn ziekenhuisbezoek werkte hij mee aan een sessie waarin mensen getraind worden in het begeleiden en coachen van mensen met een handicap. ,,Prachtig om te zien hoe toegewijd de achttien toekomstige trainers aan de slag gingen. Sommigen van hen hebben zelf een handicap. Ze wonen in afgelegen gebieden, waar de roep om hulp groot is. Vanuit eigen ervaring weten zij wat nodig is om een plek in de samenleving te verwerven om zelfredzaam te kunnen leven. Ze kennen de wettelijke en juridische achtergrond, als het gaat om rechten van mensen met een handicap.’’

De overheid betrekken
Hij gaat verder: ,,Zij zijn de aangewezen personen voor begeleiding én om verbindingen te leggen tussen mensen met een handicap en medewerkers van lokale overheden. Zo creëren we betrokkenheid vanuit de overheid – hard nodig! Daarbij lobbyen wij bij overheden op hoger niveau, om de weg te banen voor inclusie én toegang tot voldoende goede voeding van mensen met een handicap.’’

Nieuw wetsvoorstel
Peter, met een grote glimlach: ,,Mooi nieuws om te vertellen is dat we een nieuw wetsvoorstel inzake handicaps voorbereiden. We doen dit samen met de algemene leiding van het Ministerie van Arbeid en Sociale Zaken, en partnerorganisaties die zich richten op mensen met een handicap. Het klopt, we moeten nog de nodige stappen nemen, voordat de wet geratificeerd wordt. Maar als het zover is, zal deze wet de voortgang van ons werk bevorderen. Heel blij dat we hieraan kunnen werken!’’ 

Stralende ogen
Peter vloog de avond na het ziekenhuisbezoek terug naar Nederland. Maar voordat hij het vliegtuig instapte móest hij terug naar het meisje. ,,Ze zat middenin een buitengewoon zware tijd. Mijn bloemen en chocolade zouden haar pijn niet wegnemen, hooguit een moment verzachten, maar ze lieten haar ogen stralen. Dat meisje, dát zijn de mensen voor wie het project We are Able! in leven is geroepen.’’